Fazla dizi seyretmekten mi, yoksa gerçek hayattaki tecrübelerimden mi bilmiyorum ama; replikleri kelimesi kelimesine tahmin edebilmeye başladım. Vurgularıyla.
Ama adama hak vermek lazım… Arkadaş-platonik ilişkisi hiçbir zaman yürümüyor. Bütün yapmak istediğin onun saçlarını koklayıp onunla evlenmekken de (ki bunlar kendi sözleri), ona karşı arkadaşça davranmaya çabalamak başlıkta yazdığım şekilde kendini ölüyormuş gibi hissetmene neden olabiliyor.
Tam anlamıyla açılmak içinse gerçekten öleceğini hissetmek yeterli olabilir. Fermuarda sıkışmak etkili bir yöntem. (Emin olun, aklınıza gelen fermuar değil.)
Ne? Neden bahsettiğimi anlamadınız mı? Buraya bakın o zaman.)
(Ah be autosave, 2 saniye önce neredeydin?)
