Daha önce iki kez ADSL bağlattım; birinde zaten varolan bir hattaydı, ve çok güleryüzlü bir bayana rastlamıştım. İkincisinde ise ben muhattap bile olmadım; babam gidip hem yeni hattı, hem de ADSL’i aldı.
Bugün, kaldığımız yazlığa ADSL bağlatmak için bulunduğumuz bölgenin Telekom müdürlüğüne gittim. Basit bir hizmet almak için bu kadar işkence çekilmez; çekilmemeli!
Öncelikle, bize bir kağıt verdiler. Telefon hattı için. İyi, güzel, her şeyi doldurduk. Tarifeyi falan bile seçtik. Sonra kadın “telefonunuz var herhalde” dediğinde, “yoo, sadece ADSL için zorunlu olduğundan telefon da bağlatıyorum” dedim. Kadının beni bir dövmediği kaldı, “telefonu bağlamaya geldiğinde nasıl deneyecekler?!”.
Sonra, formu doldurduk ya, iş tamam. Gidebilir miyiz? Haaayıııııııırr… “Sisteme girecekler.” Bekledik, benim sistemi baştan yazabileceğim süre kadar bekledik. Daha sonra sisteme girdiler, ve ilk istedikleri şey “Vergi numaram” oldu. O ne be?! Biliyorum, bankam benim için bir şeyler almıştı ama… Tabii ki hatırlamıyorum! Sanki her gün arabayla ev alıyorum ya! Tanrı aşkına, reşit olalı daha 1 ay olmadı! Bunun için de azar yedim.
Daha sonra, iş adres olayına geldi. Adresimiz “eksikmiş”. Eksik olanı söylüyorum, sokak “numarası”. Her şey var, sokak adına kadar, ama bir de burada “sokak numaraları” varmışmış. Neyseki kadını boğmadan işlemleri tamamlayabildim.
Peki bana verdikleri tarih nedir, telefonu bağlamak için? 27 Temmuz! 14 gün sonrası! Kadını boğmamak için kendimi zor tutup oradan kendimi attım, ve babamı aradım. Bilmemne numarası varmış, sözleşmeden onu bulup babama söyledim. Birkaç saat sonra arayıp müjdeyi verdi: Yarın gelip telefonumu bağlıyorlar, Pazartesi günü gidip… ıhm, şey, adını unuttum. Neyse, birini buluyorum, orada ADSL sözleşmemi yapıyorum ve aynı gün ADSL’im açılıyor.
Torpil harika bir şey!
