Bugün gelen What About Brian DVD’lerimi izlerken 1. sezon 3. bölümde aynen şu diyalog geçince bu yazı geldi yine aklıma;

-We have to get past this.

-I’m past it.

-We’ve hugged a thousand times. We have to figure out some way to do this without… I mean, I’m marrying your best friend. We’re gonna be hugging each other for the next 50 years.

Hâlâ cevap bekliyorum bu soruma… :)

Korkum, aynı şeyin silinen kişiler için de geçerli olması.

Ben de bunu araştırmak için Safari’nin Activity Monitor özelliğini kullandım, ve gördüm ki “s.ytimg.com” sitesi açılamıyordu.

Bunun üzerine okuldan direkt “s.ytimg.com” adresine traceroute yaptım. Aşağıdaki resimde de göreceğiniz gibi, daha okuldan çıkamadan takıldı. Fakat resmin üzerine gidince de göreceğiniz üzere, SSH’le bağlanıp Dreamhost’taki sunucum üzerinden traceroute yaptığımda adrese ulaşabiliyordum.

Bunun üzerine girip “hosts” dosyamı açtım, ve “74.125.15.150 s.ytimg.com” satırını ekledim. Mac OS X’te ve Linux’ta “/etc“nin altında olan bu dosya, Windows’ta “\Windows\system32\drivers\etc\” klasöründe bulunuyor. (Vista admin yetkileri isteyebilir. İstemeye de bilir. Sağı solu belli olmuyor…)

Dosyayı sakladım, refresh ettim, ve voilà! YouTube çalışmaya başladı.

Dipnotlar:

1. Her traceroute farklı bir adres veriyor: ilki 74.125.15.144 vermişti, ikincisi 74.125.15.150 verdi. Farketmez, her şekilde çalışıyor.
2. OneRepublic’in ikinci single’ı Stop & Stare’ı dinleyin.

Come on, come on…
Come on, COME ON!

Ama başka bir sitede bir süre Movable Type’ı kullandım, beğenmedim. Az eklenti, kötü kontrol paneli, daha da kötü temalama sistemi.

Halbuki çok da istiyordum kullanabilmeyi. Ama MT’de Six Apart sadece arkaplana çalışmış, ve benim için önemli olan sitenin tasarımı. Arkaplan, kontrol paneli, sitenin ana kısmı olmamalı, sadece önplana içerik girmek için bir yöntem olmalı. Sonuç olarak millete anasayfada “hadi giriş yapıp kontrol panelini kurcalayın” demeyeceğim, onlara şık bir şekilde içerik sunmalıyım.

Movable Type yırtsın bir yerlerini, adamım Matt Mullenweg yapmış blog yazılımını. Başka yerlere bakmaya gerek yok.

Geçtiğimiz üç haftanın yarısından fazlasında Dreamhost’ta barındırdığım 10 siteye de ulaşılamadı. Neden? Çünkü sunucu başladıktan anca 2 saat sonra siteler çalışabiliyor. Fakat sunucular 1.5 ile 3 saatte bir baştan başlıyor! Başka sunucuya geçmek için desteğe başvurdum, ama diğer sunucuların da durumları pek iyi değil gibi. İşte bu nedenle yeni barındırma firması aramaya başladım. Asıl amacım, yeni açacağım 4 site için stabil bir sistem bulmaktı. Dreamhost’un özellikleri çok iyi; yılda 120$’a 200GB+ alan, 2TB+ bantgenişliği ve sınırsız alan adı desteği muhteşem bir özellik. Fakat ne yazık ki stabilitesi yok.

Sonuçta ticari bir site (ki şu durumda dört site oluyor) açarken sorununuz kapasite veya bantgenişliği değildir, en azından başlangıçta. Sorununuz ulaşılabilirliktir. Sitenin tasarımı ve içeriği kadar ziyaretçinin ilk girdiğinde açık olması da önemlidir. Ben bir internet kullanıcısı olarak düşünüyorum da, yeni açılmış bir siteyi ziyaret ederken o site açılmaz ise, bir daha çok zor uğrarım oraya. Bu yüzden sunucunun sürekli kapalı olmasının ziyaretçi oranında önemli bir rolü olduğunu düşünmekteyim.

“Varsın daha az özellik olsun, yeter ki stabil olsun” diyerek araştırmaya başladığım hostingler arasında üç markaya ulaştım: Uzun zamandır denemek istediğim MediaTemple, PCLabs’in kullandığı eskiden kullandığı Liquidweb, ve rastgele karşıma çıkan Site5. Ufak bir karşılaştırma için şu anda kullandığım Dreamhost‘u da katarak şu tabloyu yaptım:

[*]: Dreamhost her hafta kotayı ve bantgenişliğini belli bir miktar arttırıyor.

Stabilite: Gördüğünüz üzere, Site5, bunların içinden en uygunu gözüküyor. En ucuzu ve en çok özelliği vereni o. Fakat araştırmalarım ve duyumlarıma göre, özellik/fiyat oranı düştükçe, stabilitenin arttığı yönünde. Dreamhost son zamanlarda çok downtime yaşamaya başladı. Site5 yaklaşık 6 ay öncesine kadar tıpkı Dreamhost gibiymiş, ve şu anda da site hızları inanılmaz yavaşmış. MediaTemple ise ilk çıktığı zamanlarda oldukça problemliymiş, şimdi hâlâ arasıra sorunlar çıkıyormuş. Fakat mesela Digg’ciler hep MediaTemple’ın Digg’in anasayfasına çıkan siteleri Dreamhost’tan daha iyi kaldırdığını söylerler.

Özellikler: Liquidweb bu açıdan oldukça garip; web sayfasında hiç bilgi yazmıyor, tablodaki bilgileri mail atarak öğrendim. Verdikleri alan diğerlerine oranla *çok* kısıtlı. Ama PCLabs’de yaşadığımız sorunlardan da ne kadar aşmış olduğunu bildiğim teknik desteğini bugün gözlerimle gördüm. Şöyle ki, adamlara mail attığınızda “en yakın zamanda size dönülecektir” tarzında bir mesaj gelmiyor, onun yerine aynı süre zarfında adamlar cevap veriyor. Dreamhost da genelde en fazla bir saatte dönerdi, fakat en son açtığım ticket için 30 saatten fazla zaman geçti ve bir adet “24 saat geçti ama sizi unutmadık!” mesajı aldım.

Kontrol panelleri: Dreamhost ve MediaTemple’ın kendi yaptıkları özel kontrol panelleri var, Liquidweb ve Site5 ise CPanel kullanıyorlar. CPanel genel bir yazılım, Türkiye’den aldığınız hostinglerin hemen hemen hepsinin kontrol paneli CPanel’dir. İşe yaramıyor mu? Yarıyor. Ama ben sevmiyorum. MediaTemple’ı denememin ana nedeni buydu ama denemez olaydım. Tekrar anladım ki, “kontrol paneli” var, “kontrol panelciği” var. MediaTemple’ın kontrol paneli çok az kontrolü çok karmaşık bir şekilde sunuyor. Açıkçası bu konuda Dreamhost kesinlikle en önde.

Sonuç olarak Dreamhost’a kapasite olarak hâlâ ihtiyacım var. Önümüzdeki hafta içinde açacağım bir site 3GB’dan fazla alan kaplıyor. Ayrıca müziklerimi barındırdığım gizli bir kısım da var. Toplam 7GB’tan fazla alan kullanıyorum, ve bunları henüz başka bir servise aktarmaya hazır olduğumu sanmıyorum. Ayrıca ben bu yazıyı yazarken sunucumu değiştirdiler. Stabiliteye etkisi olacak mı, önümüzdeki haftalarda göreceğiz. Yine de işimi tehlikeye atmayarak, ticari projelerim için de Liquidweb’i tercih edeceğim. Hiçbir şey olmasa bile, desteği muhteşem.

Neden?

Çünkü…

1. …kimse “topla onları” demeyecek. Dedirtmeyeceğim, benim evim!
2. …ben toplamadığım zaman odama (ki o zaman odadan çıkıp bütün eve yayılırım) kimse girip eşyalarımın yerlerini karıştırmak suretiyle odamı toplamayacak.
3. …bunun sonucunda aradığım şeyleri aradığım yerlerde bulacağım.
4. …ve şu anda olduğu gibi sinirlenip durmayacağım.

Çok acayiptir, ne zaman odam “toplansa”, hiçbir şeyimi bulamamaya başlıyorum. “Başlarım şimdi düğüne de, DVD’ye de, kameraya da…” diyerek bırakmak geliyor içimden bütün bu salak video çevirme işini. Tanıdık olmasa yaparım da, tanıdığa yapınca… argh! :@

Ayrıca buradan sonlandırılmış VRO formatında DVD-RW’ları okuyamayan Toast’un yapımcısı Roxio’ya ve sonlandırdıktan sonra “Unfinalize” seçeneği olmasına rağmen sonlandırmayı geri almayı beceremeyen kameramın üreticisi Sony’ye sonsuz sevgilerimi göndermek istiyorum…

JavaScript’in bu kadar anlaşılamaz bir dil olduğunu nereden bilebilirdim…

PS: iPod’un ses kalitesi artıyor mu, bana mı öyle geliyor? Makaleyi yayınladıktan sonra birkaç kişiye daha sorayım…

8 ayda cep telefonu bozabilen çocuğa iki yılın üstünde dayanabilen kitap büyüklüğünde bir laptop olabilir. İşlemci teknolojisi eski olsa da diğer bilgisayarlara pekçok konuda yine de toz yutturan, o güne kadar kullandığı en rahat klavyeye sahip olan, ekran-klavye-mouse üçlüsüne bağlanınca dizüstü olduğunu unutturan, körlerin kulaklarının iyi duyması gibi bi tarafı bozulsa başka bi tarafını kasıp arayı kapatan, virüs-spyware-Windows gibi zararlıları kendine bulaştırmayan, sevimli mi sevimli 12″ 1.33GHz PowerBook G4′üm olabilir.

Veya tüm müzik arşivimi yanımda taşımamı sağlayan, boyu ufak ama manevi değeri büyük olan, onsuz hiçbir yere gidemediğim, “Aykut” adını taktığım iPod’um. (30GB’lık Aykut, asıl Aykut. Eski 20GB’lık Aykut artık çekmecede, antika olacağı zamanı bekliyor. Ayrıca, söz iPod’lardan açılmışken, EYLÜL, SHUFFLE’IMI GERİ İSTİYORUM!)

Ya da insanların iyi olduğumu düşündüğü, ve zaman zaman gerçekten iyi olduğumu hissetmemi sağlayan en favori oyuncağım: Cort C4Q bas gitarım. Hayır, bir amfim bile yok. Ama olsun, kendisini kurcalamayı çok seviyorum. En samimi olduğuna inandığım eşyam o –eğer böyle bir şey olabiliyorsa tabii…

Pas pas nereye kadar… İmkanım olsa Sera’ya paslardım, o zaten paslanmış. O zaman LuLu ve Yiğit‘e paslarım ben de.

(*)=Favourite Worst Nightmare, Arctic Monkeys’in 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Babamın Doğumgünü’nde piyasaya çıkacak yeni albümü. Ve nedense bu isim tamlamasını elektronik eşyalara kullanabileceğimi hissettim.

PS: Evet, dönekim… Ama kitabın bitmesine az kaldı. Valla.

PPS: Bugün 100 milyonuncu iPod satılmış. Apple’ın anasayfasındaki resim gerçekten hislerime tercüman olabilir.

(Ne, başlığın yazıyla alakası yok mu? Farkındayız, salak değiliz… Uğursuzluk getirmek istemediğimizden yazmıyoruz dedik ya!..)

O yüzden yazmaya karar verdim…

…şimdi başladığım kitap bittikten sonra.

Yine de küçük bi “haftanın özeti” yapmak istiyorum:

1. Siteyi DreamHost’a geçirdim. İnanılmaz bir yavaşlık var, farkındayım, çözülecekler listesine yazdım.
2. Tuğçe’yi blogkardeşliği’ne kaydettirdikten sonra farkettim ki ben de kendime kutusunu koymamışım. Koyulacak.
3. Bazı insanlar düşüncelerimi artık anlayabiliyorlar. Güzel bi duygu…
4. Sera’nın yorumları bugün ne Tuğçe’nin ne benim blog’umda çıkmamış. Sorun bizde değil, Sera’da aranacak… (Gıcıklık değil mi işte…)
5. Tuğçe için anti-spam’den sonra anti-sapık filtresi kurulacak. :D
6. Arabam serviste, 3 yıl sonra 10.000 kilometreye ulaşarak ilk bakıma hak kazanmış olmanın haklı gururunu yaşıyor. (Benim merak ettiğim, torpido gözündeki “anı” niteliğindeki Magnum çöpleriyle Sera’yı tir tir titreten kırık Norah Jones CD’sine ne yapacakları…)
7. Hastayım, ölüyorum. Uzun zamandır böyle grip olmamıştım. İşin garip tarafı, insanlar yurtta hasta olup eve iyileşmeye gidiyor, bense Cuma günü sağlam gittim, Pazar günü ateşle okula döndüm!

Şimdi, Henning Mankell’den The Man Who Smiled beni bekliyor. Hastalığın tadını çıkaracağım; kitap okuyacağım, ilaç içeceğim, bol bol uyuyacağım. :)

- şevki şurdan google’a bakar mısın şu filmde kimler oynuyor?
- google yasaklandı ya. tayvanlı biri türkiye karşıtı site açtı google’da ilk sıradaydı hatırlarsın..
-wikipedia?
-türkiye başlığına japon harfleriyle “eziq” yazmışlardı, ona erişim de yok.
- imdb?
-türk karşıtı bir filme 9 puan vermişlerdi, erişim yok.
-bi forum sitesinde de mi yok şevki?
-emeğe saygı olmadığı gerekçesiyle adminler erişimleri yasakladı.
- ek$i sözlük?
- o hoo, o ilk gittiydi zaten..
- telefon edelim bari sinemaya?
- yok grönlandlı biri türkiye’deki eniştesini açıp atatürk hakkında ileri geri konuştuğu için telefon altyapısını kaldırdılar, arayamayız.
- çay?
- 2 şekerli..

Komik insanlar tarafından yönetiliyoruz… T-Rex’lerle rakı sofrasında resmi olan kişileri seçersek başımıza, fazlasını da bekleyemeyiz zaten.
O zamanlar e-mail falan yok tabii, dumanla haberleşiyorlar… Baktılar YouTube duman üzerinden çalışmıyor, yeni teknolojileri de engelliyorlar.

Öncelikle, sitemdeki 290 yazı ve 340 yorumun Türkçe karakterlerini düzenlemem gerekiyordu. Ben ise 120 yazıyı düzenledikten sonra pes ettim. Şu âna kadar bana yazılan tüm yorumların ve belli bir tarihten önceki bütün yazılarımın Türkçe karakterleri pörtlemiş durumda. Ayrıca tema Internet Zörtpılorır’da hatalı, sola yapışık çıkıyor. Ve üst taraf için aklımdaki resmi koymadım, direkt temanınkisini yapıştırdım. Hatta, temadaki hiçbir renkle oynamadığımı söyleyebilirim.

Ama okulun bittiğini, Lightscribe’lı bir DVD yazıcı aldığımı, okulun bittiğini, sınavlara girip çıktığımı, okulun bittiğini, arabayı doğru düzgün kullanabilmeye başladığımı ve okulun bittiğini yazamadıktan sonra bütün bunların ne anlamı var ki?

O yüzden sitemi tekrar açtım, ve o yüzden herkesin gözleri önünde devam edeceğim siteyi geliştirmeye.

Beğenmediğiniz bir nokta olursa iletin –adresiniz ve telefon numaralarınızla birlikte. Böylece çivili sopa kullanan birkaç arkadaşım ziyaretinize gelip hâl hatır sormak için fazla zorlanmazlar.

Ben? Arabanın motor hacmi, gücü, koltuklarının kaplaması veya pedallarının materyali hiç umurumda değil… Sadece MP3 çaları olsun ve ses sistemine piyasada bulabileceğim herhangi bir iPod entegrasyon seti bağlanabilsin yeter. Tek isteğim, tek ricam bu.

Buradan ne yorumuna varabiliriz? Ben bildiğiniz erkeklerden değilim! (Şey, belki biraz, hâlâ arabaları seviyorum!.. :) )