I started feeling like this months ago,
Didn’t care about it then, don’t care about it now…
The truth might not make or break me, I know;
But I hate the thought that you might have to go.

Tabii ki yazma alıştırmaları, yazma alıştırmasından çok “iç dökme” amaçlıydı. “Lanet olsun, duyulsa da, duyulmasa da, işte başlıyorum…” diyerek giriş yaptım birçok yazıma. Bu hafta, iki arkadaşım da, aynı nedenlerle blog açtılar.

Bu insanlardan ilki “Güle güle ECO101″ fenomeninden hatırlayabileceğiniz Deniz. Biz kendisine “kedi” deriz, demediğimiz zaman dayak yeriz. Kabına sığamayan, boyundan ve yaşından beklenmeyecek kadar yaşam tecrübesi bulunan, fakat bunu hiç göstermeyen, tanıdığım için çok memnun olduğum insanlar içinde ilk üçe rahatlıkla girebilecek, zaman zaman beni deli etse de genellikle iyi bir arkadaş olmuş olan bir insan kendisi. İçini dökmeyi pek sevmediğini bildiğim için blog açtığına hâlâ inanamıyor, ne cevherler yumurtlayacağını merakla bekliyorum.

Diğer bir yeni blog yazarı ise Mustafa… Kendisiyle ne kadar dalga geçsek de, deliler gibi âşık olduğu kız ilkokul arkadaşım çıktı ve beni yıllar sonra kendisiyle tekrar buluşturduğu için ne kadar teşekkür etsem az. Bunun yanısıra kimseye, kedi’ye bile anlatamadığım sırları

Ninja iKut

İnsanların içlerini dökmek için ortamlar aradıkları bu zamanda ben ne yapıyorum peki? Dediğim gibi, blog yazılarımın okunduğunu bilmek, samimi yazılarımı bitirdi. Onun yerine kendimi Pet Society’ye verdim. iKut isminde rock yıldızı bir hayvanım var, ne idüğü belirsiz. Tıpkı sahibine çekmiş, hediye vermeyi çok seviyor. Yalnız kızlara biraz fazla yazıyor, gidiyor elbise alıyor, yüzük alıyor, bilmemne… Ayıp.

Time Machine muhteşem bir şey. Sırf ona güvenerek, eve geldim ve bir sürü film sildim bilgisayarımdan. Okula dönünce diski bağlayıp eski bir tarihe gidip, hop çekeceğim oradan. Geri kalan bölüntüye de ayrıca müzikleri aktarmak lazım ama.

HP W2207 diye aldığım monitör de W2207H çıktı. Olsun. Sonuçta DVI’ı HDMI’a çeviren bir adaptörle gayet güzel dijital olarak kullanabiliyorum. Bir de pivot özelliği var ki, değmeyin kod yazarken keyfime…

Apple Wireless Keyboard, bunların içinde en pahalı olanı. Dalga geçiyorum, tabii ki değil. Ama yine de en pahalı gelenlerinden biri. Üç tane klavye yerine bir tane 22″ monitör alabiliyorsun. Yeni monitörümü ana monitör olarak kullanmak için mecburdum almaya, çünkü MacBook’um yanda kalıyordu. Bu klavye de MacBook klavyemin birebir aynısı, oldukça memnunum.

Hoş, yine de, Honda Civic’i tercih ederdim sanki. Sağlık olsun.

Biraz da uzun bir yazı yazmak lazım arada. Böyle olmuyor. Ama şimdilik böyle.

Çünkü,

• albüm aslında bir EP, sadece üç şarkı var.
• albüm aslında CD değil, 12″ bir plak.
• benim bir pikabım bile yok.

Yani sanırım az önce asla dinleyemeyeceğim bir albüme 21 lira verdim.

I’m in love. (Wooo.)

(Çok sevdim smiley’yi, herkesle paylaşmak istedim… Adium’a smiley desteği koymayanlar utansın.)

İyi ecza dolabındaki bütün ilaçları denemeye kalkmadım.

Neden?

Çünkü…

1. …kimse “topla onları” demeyecek. Dedirtmeyeceğim, benim evim!
2. …ben toplamadığım zaman odama (ki o zaman odadan çıkıp bütün eve yayılırım) kimse girip eşyalarımın yerlerini karıştırmak suretiyle odamı toplamayacak.
3. …bunun sonucunda aradığım şeyleri aradığım yerlerde bulacağım.
4. …ve şu anda olduğu gibi sinirlenip durmayacağım.

Çok acayiptir, ne zaman odam “toplansa”, hiçbir şeyimi bulamamaya başlıyorum. “Başlarım şimdi düğüne de, DVD’ye de, kameraya da…” diyerek bırakmak geliyor içimden bütün bu salak video çevirme işini. Tanıdık olmasa yaparım da, tanıdığa yapınca… argh! :@

Ayrıca buradan sonlandırılmış VRO formatında DVD-RW’ları okuyamayan Toast’un yapımcısı Roxio’ya ve sonlandırdıktan sonra “Unfinalize” seçeneği olmasına rağmen sonlandırmayı geri almayı beceremeyen kameramın üreticisi Sony’ye sonsuz sevgilerimi göndermek istiyorum…

1. İyi: Bu söz kadınlar tarafından haklı olduklarında ve susmanız gerektiğinde sarfedilir.
2. Beş dakika: Eğer kadın giyiniyorsa, bunun gerçek anlamı yarım saattir. “Beş dakika” sadece ve sadece erkeğin ev işlerine yardım etmeden önce maçı seyredebileceği süre geçerli olduğunda gerçekten beş dakikadır.
3. Yok bir şey: Fırtınadan önceki sessizlik. Asıl anlamı “bir şey”dir, ve diken üstündesinizdir. “Yok bir şey”le başlayan tartışmalar genelde “iyi” ile biter. (Bkz. 1. madde.)
4. Hadi yapsana: Bu bir izin değil, meydan okumadır… Yapmayın!
5. İç çekiş: Bu bir söz değildir, genelde erkekler tarafından yanlış anlaşılan sözsüz bir tepkidir. Sesli bir iç çekişin asıl anlamı kadınların sizin aptal olduğunuzu düşünmesi ve sizinle neden boş şeyleri (bkz. 3. madde) tartışarak zaman kaybettiğini düşünmesidir.
6. Sorun değil: Bu bir kadının bir erkeğe söyleyebileceği en tehlikeli sözlerden biridir. “Sorun değil” demek, onun yaptığınız hatayı ne zaman ve nasıl telafi edeeğinizi uzun uzun düşüneceğinin göstergesidir.
7. Teşekkürler: Bir kadın size teşekkür ediyorsa sorgulamayın… veya bayılmayın. Sadece “bir şey değil” deyin.
8. Her neyse: Kadınlar kibar yaratıklardır, her zaman “s..ktir git!” demezler, onun yerine bu tümceyi tercih ederler.
9. Dert etme, ben hallederim: Kadının erkeğe bir şeyi yapmasını defalarca iletmesinden sonra kadının işleri kendi eline almasından sonra sarfettiği cümledir. Bu daha sonra erkeğin “sorun ne?” diye sormasına neden olur. (Kadının cevabı için bkz. 3. madde.)

Çünkü en yakın arkadaşınla yattım, ve yerini benden başka bir tek senin bildiğin silahımı bulamıyorum.

Sevgilerle, ………..

Buna kanıp oraya gidecek olan var mıdır, daha çok merak ediyorum.

Varsa da lütfen benden uzak dursun. Şöyle, 100 metre kadar. Ya da bağırdığında bile duymayacağım kadar.

İyi niyetimizden kaybediyoruz hep neyi kaybediyorsak. Her isteğe “he”, her reddedilene “peki”, her düşünceye “eyvallah” diyerek biriktiriyoruz. Kusmak istediğimiz nefretimizi içimizde saklayıp, dışa vurmuyoruz. Çünkü bir şansa sahip olacağımızı, bizim de istediğimizi söyleyip istediğimizi alacağımız günün geleceğini zannediyoruz…

Ama çok yanılıyoruz. Acayip yanılıyoruz. Değil mi?